แมงขี้เถ้าเล่าเรื่อง

           ความคิดที่อยู่ในหัว  ของแมลงปีกแข็งตัวอ้วน ๆ


      ฉันอาจได้ยินคนอื่นบอกมาว่าคนเราถ้าไม่ยอมปล่อยมือที่กำความทุกข์แล้วยังฉุดลาก อดีตมาด้วยทุกก้าวที่เดินทางสู่อนาคต  ก็จะไม่มีมือที่ว่างพอจะไขว้คว้าอนาคตที่ดีไว้ได้เลย

  "  ฉันว่ามันจริงนะ  "   ในวันนี้ฉันไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง  เมื่อก่อนฉันเป็นแค่เด็กหญิงธรรมดา  ที่มีความคิดฝันว่าอยากโต  เป็นผู้ใหญ่เร็ว ๆ จะได้ทำอะไรก็ได้  ไปไหน  ทำอะไรได้ตามใจตัวเอง  แต่พอเอาเข้าจริง ๆ  ในวันนี้ที่ฉันกำลังโตและก้าวเข้าสู้วัยของผู้ใหญ่  มันทำให้ฉันรู้ว่า  ฉันไม่อยากโตเลยเอาจริง ๆ อยากกลับไปเป็นเด็ก  เป็นนักเรียน ใช้ชีวิตสบาย ๆ กินอิ่ม  นอนหลับอยู่กับพ่อแม่  อยู่บ้าน

  แต่ดูฉันตอนนี้สิ  ฉันอายุ  22  แล้วนะ  ฉันมาเรียนมหาลัย  ต้องจากบ้านมาเรียนต่างจังหวัดและฝึกงานต่างจังหวัดไกลบ้านหลายร้อยกิโล  มาอยู่หอ  บ้านพักผู้หญิงคนเดียว  ฉันกังวลใจและหวาดกลัวมาก



  "ไม่รู้สิ"  มันเหนื่อย มันท้อ  ฉันคิดมากเวลาอยู่คนเดียว  แล้วหวังว่ามันคงจะดีขึ้น  ฉันเชื่ออย่างนั้นนะ

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

เพื่อนและหน้าที่ครู

คำว่าเพื่อนว่าเธอมันเป็นแบบไหน