เพื่อนและหน้าที่ครู

        ฉันเรียนวิชาชีพครูมา  วันหนึ่งจบไปก็ต้องอยากเป็นครูแน่ ๆ ถามว่าเรียนจบหรือฝึกประสบการณ์จะมีความกดดันและมีความกลัวคิดมากบ้างไหม  เอาตามตรงมันย่อมมีอยู่แล่วมีมากด้วยแหละ

   ทั้งกลัว  กังวล  คิดมาก  ตื่นเต้น  ไม่มั่นใจ  คิดว่าจะทำได้ไหม  ทำได้ดีหรือเปล่าว  มากมาย ท้อไหมตอบเลยว่าท้อมาก  ถามว่ามีกำลังใจสู้ไหม มีมากเช่นกัน  จากพ่อแม่ พี่ชายครอบครัวของเรา

  หากท้อแท้  ผิดหวัง  ล้มลงหมดกำลังใจสู้  เราก็พยายามกัดฟันดันตัวเองลุกขึ้นและสู้ต่อไป อย่าท้อใจ  กำลังใจเป็นสิ่งที่ดี  เราไม่สามารถเรียนรู้ทุกเรื่องได้หมดในโลกนี้ เราเรียนหลายเรื่องไม่ได้เราก็ทำทีละเรื่องไปให้มีดี เราไม่สามารไปสอนลูกนกทุกตัวให้รู้จักบิน มันบินเองได้ตามธรรมชาติ เราไม่ต้องไปสอนไปบอกว่าต้องบินท่านี้นะ  ทำแบบนี้นะ มันรู้หน้าที่ของมัน

  เราก็เช่นกันตอนนี้เราเป็นนักศึกษาครูหน้าที่ของเราคือเรียนครู  ทำมันให้ดีรับผิดชอบหน้าที่ของตนเองโตแล้วจะครึ่งคนแล้วยี่สิบปีขึ้นแล้ว ไม่ใช่เด็ก ๆ อมมือที่ไม่รู้ความ

  หน้าที่ความรับผิดชอบจะนำพาเราไปพบแต่สิ่งที่ดีที่ควรแต่อารมณ์ความรู้สึกมันจะพาเราไปขึ้นสวรรค์หรือตกนรกที่ไหนเมื่อไหร่ก็ไม่รู้อยู่ที่ตัวเราปฏิบัติ

   เพื่อนกันก็เหมือนดาวไม่ต้องอยู่ต้องเห็นเล่นกันตลอดก็ได้  ขอแค่รู้ว่ามีอยู่แค่ยังมองไม่เห็นในบ้างเวลาเท่านั้นเอง