อย่าคิดกลัวใจ ครูใช่ไหมที่อยากเป็น

          ความกลัว เป็นอารมณ์ที่เกิดจากการรับรู้ ภัยคุกคามของสิ่งมีชีวิต ซึ่งเป็นสาเหตุให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสมองและการทำงานของอวัยวะ และการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมในที่สุด เช่น การวิ่งหนี การหลบซ่อน หรือการช็อคจากเหตุการณ์ที่ทำร้ายจิตใจ ความกลัวอาจเป็นการตอบสนองต่อตัวกระตุ้นที่เกิดขึ้นในสถานการณ์ปัจจุบัน หรือในอนาคต ซึ่งรับรู้ว่าเป็นความเสี่ยงต่อสุขภาพหรือชีวิต สถานภาพ อำนาจ ความปลอดภัย หรือความมั่งคั่ง หรือสิ่งมีค่าใด ๆ การตอบสนองความกลัวเกิดขึ้นได้จากการรับรู้อันตรายที่นำไปสู่การเผชิญหน้าหรือการหลบหนีจากภัยคุกคาม ซึ่งในกรณีความกลัวสุดโต่ง อาจทำให้ช็อคหรือชาได้

    ตอนนี้ความกลัวของฉันก็เกิดขึ้นแล้วภายในจิตใจ  ฉันกลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น  กลัวอนาคตที่กำลังจะมาถึง  กลัวการลงมือกระทำ และที่สำคัญฉันยังคงกลัวใจตัวเอง  กลัวในที่นี้คือ  กลัวความผิดหวัง  กลัวตัวเองทำไม่ได้หรือไม่ดีพอ  กลัวตั้งแต่เริ่ม

   ถามว่าเมื่อรู้ตัวว่าตัวเองทำอะไร  เป็นอะไร  และกำลังจะลงมือทำอะไร  รู้สาเหตุแต่ทำไหมยังกลัวอยู่ละ ใช่สิ เพราะฉันไม่เคยกล้าเลยสักครั้งไง  ถึงได้กลัวการที่จะตัดสินใจอะไรออกไป  กลัวแม่กระทั่งการเป็นผู้นำ หรือตัดสินใจอะไรง่าย ๆ แค่เรื่องง่าย ๆ ฉันยังทำมันให้ดีไม่ได้เลย ถึงได้ทำตัวเป็นผู้ตามที่ดีอยู่นี้ไง

 รู้ไหมตอนนี้ฉันกลัวไปทุกอย่างคิดมากไปทุกเรื่องและกังวัลใจมาก ๆ เลย ฉันต้องออกฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู 2 แล้วนะ ลืมบอกไปว่าฉันอยากเป็นครู อยากเรียนครู เพราะการเป็นครูเราสามารถสั่งคนอื่นได้ เราสามารถพูดแล้วสั่งให้คนตั้งใจฟังเสียงเล็กคนพูดที่ไม่ดังของฉันได้ อันที่จริงถึงฉันจะพูดดังแค่ไหนถ้าไม่มีอำนาจสั่งให้คนฟัง  ต่อให้ฉันตะโกนคอแทบแตกเขาก็ไม่ได้ยินเสียงของฉันหรอ  คนที่ไร้ตัวตนมาตั้งแต่แรกนี้เนาะ


    ฉันไม่เคยกล้าแต่วันนี้อยากเปลี่ยนตัวเอง อยากที่จะเป็นคนแนะนำสิ่งดี ๆ ที่ตัวเองพบเจอ หรือประสบการณ์ในชีวิตในให้คนอื่นได้รับรู้  อาชีพอื่นทำไม่ได้อย่างเต็มที่ นอกจากอาชีพครูที่ฉันอยากเป็น  ครูที่ต้องอดทน มีเมตตา สื่อสัตย์ และรักศิษย์เป็นอุดมการณ์ที่ฉันตั้งไว้ว่าจะเป็นแบบนั้น

  มีหลายครั้งที่ท้อใจในขนาดเรียน  หรือได้พบผู้คน  เกิดการตั้งคำถามว่าเราอยากเป็นครูจริง ๆใช่ไหม ทำไหมถึงกลัวว่าตัวเองจะเอาเด็กไม่อยู่ไม่เชื่อฟัง หรือยังเก่งไม่พอที่จะเป็นคนสอนคน หรือทั้งที่เป็นคนไม่ชอบสังคมเจ้านายลูกน้อง สังคมเพื่อน สังคมผู้ปกครอง  แล้วทำไหมถึงมาเรียนรู้ซึ่งเป็นอาชีพที่หลีกเหลี่ยงไม่ได้ที่ต้องเจอ  คำตอบคือ  ฉันแค่อยากเป็นครูที่ดีคนหนึ่ง และทำหน้าที่สอนนักเรียนก็เท่านั้นที่พอใจ  สุขใจ

  พอรู้คำตอบแบบนี้แล้วหายเหนื่อยเลิกคิดมาก พยายามกำจัดความกลัวในใจแลัฉันจะเริ่มคิดใหม่ และสัญญาจะเป็นครู ที่ดีให้ได้  สักวันหนึ่งต้องมาถึงวันของเราที่ประสบความสำเร็จในชีวิตครู.....